Η Taylor αφήνει την country για την pop και προχωρά μπροστά μέσω της νοσταλγίας.
1989 (Taylor’s Version)
Taylor Swift
18
Είναι εύκολο να ξεχάσει κανείς πως το 2014, η Taylor Swift πλησίαζε σε ένα σημείο καμπής, έχοντας επαναπροσδιοριστεί (μόλις στα 24 της) ως η επιβλητική παρουσία που γνωρίζουμε σήμερα. Είχε ήδη αρχίσει να προσαρμόζει την αναλογία country και pop στο Speak Now του 2010 και το Red του 2012, συνεργαζόμενη στο δεύτερο με τους Σουηδούς υπερ-παραγωγούς Max Martin και Shellback. Στο 1989, η Swift κατάργησε τελείως την ιδέα της αναλογίας.
Όπως το Come On Over της Shania Twain ή μέχρι και το Bringing It All Back Home του Bob Dylan, το 1989 είναι μια περίπτωση στην οποία μια καλλιτέχνιδα αψηφά τις προσδοκίες και θριαμβεύει. H Swift δε μεγάλωσε με τους synth ήχους των ’80s που τη βοήθησαν να δημιουργήσει εδώ διάφοροι παραγωγοί, όπως οι Martin, Shellback, Ryan Tedder και ο μελλοντικός κολλητός της Jack Antonoff. Εξάλλου, ο ίδιος ο τίτλος του άλμπουμ μάς υπενθυμίζει πως γεννήθηκε μόλις στο τέλος της συγκεκριμένης δεκαετίας. Όμως, όπως έπαιξε με τις παραδόσεις και τις συμβάσεις της country μουσικής στους πρώτους της δίσκους, έτσι η Swift χρησιμοποιεί τη νοσταλγία του 1989 όχι για να κοιτάξει πίσω, αλλά για να προχωρήσει μπροστά.