Ούτε τρία χρόνια μετά την Beatlemania, τα «σκαθάρια» βάζουν την pop σε νέα τροχιά.
Revolver
The Beatles
21
Μία από τις κορυφαίες, πιθανώς αληθινές ιστορίες για το Revolver του 1966 αφορά μια συζήτηση μεταξύ του Paul McCartney και του Bob Dylan στο ξενοδοχείο Mayfair του Λονδίνου σχετικά με το τι ετοίμαζαν εκείνη την περίοδο. (Στην περίπτωση του Dylan, ήταν το Blonde Οn Blonde.) Στο άκουσμα των πειραμάτων με τις μαγνητοταινίες και της υπαρξιακής ποίησης του «Tomorrow Never Knows», ο Dylan φέρεται ότι είπε στον McCartney: «Ω, το ‘πιασα. Δε θέλετε να είστε χαριτωμένοι πια».
Για ένα συγκρότημα που είχε βγάλει το «I Want to Hold Your Hand» λιγότερο από τρία χρόνια νωρίτερα, η σχετική πολυπλοκότητα του Revolver, τόσο στον ήχο όσο και στη θεματολογία, όχι μόνο αμφισβήτησε την εικόνα των Beatles ως ένα συγκρότημα για όλη την οικογένεια, αλλά και έβαλε την pop σε μια πορεία προς το άγνωστο.
Οι Beatles όχι μόνο κατάφεραν να συνδυάσουν το ενδιαφέρον τους για την ψυχεδέλεια, την πειραματική και την ινδική κλασική μουσική με τη Motown («Got to Get You Into My Life») και αυτό που σήμερα θεωρούμε ως κλασική «μπιτλική» pop («Good Day Sunshine»), αλλά το Revolver εδραίωσε την ιδέα του pop άλμπουμ ως μια πολυδιάστατη δημιουργία που απαιτεί σκληρή δουλειά στο στούντιο.
«Όταν συνάντησα τον Paul McCartney, του είπα: “Ξέρεις τι μου άρεσε πραγματικά στους Beatles; Είχατε πάντα τις πιο γαμάτες μελωδίες».
Ozzy Osbourne