Το μεγαλοπρεπές κλείσιμο της καριέρας των Beatles είναι και η τέλεια εισαγωγή σε αυτή.
Abbey Road
The Beatles
3
Ο Giles Martin, ο γιος του θρυλικού παραγωγού των Beatles George Martin και προστάτης της ανεκτίμητης δισκογραφίας τους, είπε κάποτε στο Apple Music πως το Abbey Road είναι η τέλεια εισαγωγή στο σύμπαν των Beatles, μιας και ακούγεται εξαιρετικά σύγχρονο. Και είναι αλήθεια: Άλλοι δίσκοι των Beatles απαθανατίζουν μια συγκεκριμένη στιγμή —τα ασορτί κουστούμια και μαλλιά, τον παιχνιδιάρικο pop πειραματισμό ή την πολύχρωμη έκρηξη ψυχεδέλειας— αλλά το Abbey Road είναι πιο απλό. Ακούγεται λίγο-πολύ σαν τέσσερα εξαιρετικά ταλαντούχα άτομα να παίζουν, όλα μαζί στο ίδιο δωμάτιο, το ένα αξέχαστο τραγούδι μετά το άλλο.
«Σχεδόν ποτέ δεν έτυχε να καθίσουμε να γράψουμε και να μην έχουμε τίποτα. Πάντα υπήρχε κάποια ιδέα».
Paul McCartney
The Beatles
Το ενδέκατο και προτελευταίο άλμπουμ της θρυλικής δισκογραφίας των Beatles ήταν το τελευταίο στο οποίο και τα τέσσερα μέλη εργάστηκαν μαζί, την ίδια στιγμή, στο στούντιο. Το να ξεχωρίσεις τον πιο επιδραστικό δίσκο τους μπορεί να είναι αδύνατο, όμως το Abbey Road του 1969 είναι ξεκάθαρα ο πιο διαχρονικός. Ένα άψογο, ασύγκριτο σύνολο τραγουδιών από ένα μεγαλειώδες συγκρότημα στο απόγειό του.
Έπειτα από το πληθωρικό White Album του 1968, το Abbey Road είναι μια σχετικά συνοπτική παρουσίαση όλων των στοιχείων των Beatles: χαρά («Here Comes the Sun»), λίγη τρέλα («Come Together», «Polythene Pam»), μακάβρια θέματα και χαρά («Maxwell’s Silver Hammer»), ρομαντική διάθεση («Something»), παιχνιδιάρικο χιούμορ («Octopus’s Garden», «Mean Mr. Mustard») και, με το 16λεπτο medley που κλείνει το άλμπουμ, πειραματισμός με τη φόρμα. Η φλόγα της πιο δυναμικής συνεργασίας στην pop μουσική έσβηνε, αλλά πρόλαβε να μας προσφέρει ένα τελευταίο και καθοριστικό δείγμα ασύγκριτης δημιουργικότητας και συντροφικότητας.