Μια θρυλική δημιουργός βγαίνει από το παρασκήνιο και εγκαινιάζει την εποχή των τραγουδοποιών των ‘70s.
Tapestry
Carole King
38
Το δεύτερο προσωπικό άλμπουμ της Carole King, το Tapestry του 1971, καθόρισε κυριολεκτικά την εποχή των τραγουδοποιών της δεκαετίας του ’70. Ο ζεστός και οικείος τόνος του, οι απλές, βασισμένες στο πιάνο ενορχηστρώσεις και η σπιτική ατμόσφαιρα του άλμπουμ αποτύπωσαν μια στιγμή στον χρόνο και έστρεψαν δικαίως τα φώτα της δημοσιότητας σε μια τραγουδοποιό που είχε γράψει τόσο πολλά κλασικά τραγούδια την προηγούμενη δεκαετία.
Η King είχε διαμορφώσει την αμερικανική pop μουσική δίνοντας φωνή στις γυναίκες συνολικά, μιλώντας για τη μέχρι πρότινος καμουφλαρισμένη ευαλωτότητα στο «Will You Love Me Tomorrow» των Shirelles και τον τολμηρό, απτό αισθησιασμό στο «(You Make Me Feel Like) a Natural Woman» της Aretha Franklin. Αλλά στο Tapestry, το δεύτερο άλμπουμ που υπέγραψε ως σόλο καλλιτέχνιδα, η King παίρνει ξανά στα χέρια της αυτά τα τραγούδια, χρησιμοποιώντας τα για να πει τη δική της ιστορία. Εισήγαγε επίσης νέες συνθέσεις που έμελλε να γίνουν από μόνες τους κλασικές («I Feel the Earth Move», «It’s Too Late», «So Far Away» και «You’ve Got a Friend», που θα γινόταν επιτυχία για τον James Taylor, ο οποίος έπαιξε και στις ηχογραφήσεις του άλμπουμ).
Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το Tapestry λειτούργησε σαν ένα άλμπουμ των μεγαλύτερων επιτυχιών ακόμα και κατά την περίοδο της κυκλοφορίας του. Μετά από έξι χρόνια παραμονής στο άλμπουμ chart του Billboard (συμπεριλαμβανομένου ενός διαστήματος-ρεκόρ με 15 εβδομάδες στην κορυφή του) και πέντε δεκαετίες αδιάκοπης παρουσίας, δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί ως κάτι άλλο.
«Δεν μπορώ ποτέ να πω αρκετά για αυτό το άλμπουμ. Μπορείς να καθίσεις και να ακούσεις την Carole King να παίζει πιάνο σαν ροκ σταρ και να τραγουδάει σαν άγγελος. Αλλά το κλειδί για όλα αυτά είναι τα τραγούδια της».
Shania Twain