Μια ονειρική εμβάθυνση που γιγάντωσε τα είδωλα της goth σκηνής.
Disintegration
The Cure
56
Τέσσερα χρόνια αφότου οι ατόφιες μελωδίες του The Head on the Door σηματοδότησαν την οριστική ρήξη των ειδώλων της goth κουλτούρας με την κλειστοφοβική ένταση που ανέδιδαν στις αρχές της δεκαετίας του ‘80, το όγδοο άλμπουμ των The Cure όξυνε αυτά τα pop ένστικτα και διεύρυνε το όραμά τους, οδηγώντας τους στα στάδια.
«Μέχρι να φτάσεις στο Disintegration, καταλαβαίνεις πως πρόκειται για κάτι περίεργο και σκοτεινό — και το λάτρεψα».
Kaskade
Το Disintegration είναι μια εμβάθυνση σε μια διάθεση νοσταλγίας και βαθιάς μελαγχολίας, που επηρέασε (και επηρεάστηκε από) τη βρετανική shoegaze και dream pop. Σημεία αναφοράς της alternative rock, τα «Pictures of You», «Lovesong», και «Fascination Street» είναι τόσο άμεσα και ανεξίτηλα όσο οτιδήποτε άλλο στον κατάλογό τους, αλλά το συγκρότημα τιθασεύει τα συναισθήματά του, έτσι ώστε ακόμα και η ματζόρε κλίμακα ενός κομματιού όπως το «Plainsong» να μην εκπέμπει φωτεινότητα, αλλά μια βαθύτερη και πλουσιότερη απόχρωση.
Εξακολουθούν να υπάρχουν κάποια από τα στοιχεία μουντάδας που τους καθόρισαν στο παρελθόν, αλλά αυτήν τη φορά, η κατάβαση στην απελπισία είναι παράξενα ελκυστική. Είναι λες και ο Robert Smith ανακάλυψε ότι τις πιο κρύες νύχτες, το να κλείνεται κανείς στη μοναξιά του είναι ο μόνος τρόπος να μείνει ζεστός. Και κάνοντας αυτό, οδήγησε την goth κουλτούρα —και τους φαν της— στο mainstream.