Ένα νέο είδος teen pop, με απροσδόκητη σοφία και μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 21ου αιώνα.
Pure Heroine
Lorde
96
Μέσα στη δεκαετία του 2000, η πλειονότητα της teen pop αποτελούνταν από φωνητικά με Auto-Tune, γλυκανάλατους στίχους, καταχρηστικές εικόνες σχολικών στολών και αστέρια της Disney που έκαναν twerking. Και μετά κατέφτασε η Lorde. Στο Pure Heroine, το ντεμπούτο της του 2013, η τραγουδίστρια-τραγουδοποιός που γεννήθηκε στο Όκλαντ με το όνομα Ella Yelich-O’Connor, πήρε έναν διαφορετικό δρόμο: Βασίστηκε σε συγκρατημένα, σχεδόν γρυλιστά φωνητικά πάνω από μινιμαλιστικά προγραμματισμένα beat. Η βαρετή πραγματικότητα που βιώνουν οι έφηβοι στα προάστια είναι το θέμα που την απασχολεί και αυτό γίνεται εμφανές από το πρώτο κιόλας κομμάτι. Το «Tennis Court» ανοίγει με τον στίχο «Don’t you think that it’s boring how people talk?».
Η κορυφαία στιγμή του άλμπουμ (και μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του 21ου αιώνα) είναι το «Royals», το οποίο περιγράφει τη σύγχυση του να είσαι ένα άφραγκο παιδί και να ακούς rap κομμάτια για τα πλούτη: «But every song's like, ‘Gold teeth, Grey Goose, trippin’ in the bathroom/We don’t care/We’re driving Cadillacs in our dreams». Η επιτυχία του άλμπουμ έκανε χώρο για μια σειρά από νέα έφηβα αστέρια που ήταν εκπληκτικά σοφά για την ηλικία τους, όπως η Billie Eilish και η Olivia Rodrigo, τα οποία μπορούσαν να φτιάξουν μουσική τόσο σκοτεινή και απειλητική όσο η ίδια η εφηβεία.
«Ένιωσα μεγάλη υπερηφάνεια για τον νεαρό εαυτό μου. Σκέφτηκα: “Είναι φοβερό. Μπράβο σου. Έκανες ουσιαστικές ερωτήσεις για τον κόσμο γύρω σου”».
Lorde
όταν άκουσε ξανά το Pure Heroine ως ενήλικη